Bu ne bereket?

Düşünüyordum,
Ne kadar zengin olduğumu farkedince, korktum..

Ertesi günün azığına bile sahip olamayan bir Nebi'nin "akşama yiyeceği olan sadaka istemesin" nidasını kendisinden işitmişcesine utandım.

Eğer evimin kapılarını açmayacaksam bir daha, o evde 1 ay açlıktan ölmem diyordum, Hatta mutfak tezgahımın üzerindeki hurma kavanozu bile 1 ay yeterdi o seriyyeye çıkan sahabelere..

Amcası vesilesi olduğu her malı alırken müslüman olan yetim yeğeninin üzerinden, annesinin hediye ettiği iki parça bir kilime sarılarak Mescidi Nebevide çırılçıplak uyuyan Zülbicadeyn geldi gözümün önüne.. Günümüzde çıplak insan yok.. Halbuki daha 50 sene öncesinde Anadolunun köylerinde kızlar ilk ayakkabılarını evlenirken giyebiliyorlardı.

Açlıktan ölen yok buralarda, bu neyin bereketidir?

Halısız hatta televizyonsuz ev düşünülemiyor ne elbisesi..

Çıplak gezen yok, aç dolaşan var da karnını bir şekilde doyurmayan yok..

Koca peygamber, haşa yüzünü kızartıp kızının evine gidiyor yiyecek istemeye "3 gündür açım, bugün de yiyemezsem namaz kılamamaktan korkuyorum" derken, kızı ağlıyor da "şu iki bebenin bulamacından başka bir şeyimiz yok bizim de" diyerek geri çeviriyor yüreği parçalanarak..

Peki bu neyin bereketi Allah'ım?

Yiyemeden döktüklerimizle bir kavimi doyururuz.. Eskittiğimiz giysilerimizle başka bir kavimi giydiririz.. Terkettiğimiz lüksümüz bile 10 kavime ilaç olur..

Ve utanıp sıkılmadan diyebiliyorsak "ekonomik kriz var" diye.. Daha şirk koşan başka millet aramayalım.. Rızkından şüphe eden, imanından şüphe etsin diyorsa Kur'an.. az konuşup çok düşünmemiz gerekiyor anlaşılan..

Bu neyin bereketi Allah'ım,
Yoksa bize kızdın da kendini mi unutturmaya çalışıyorsun?