Bu ne bereket?

Düşünüyordum,
Ne kadar zengin olduğumu farkedince, korktum..

Ertesi günün azığına bile sahip olamayan bir Nebi'nin "akşama yiyeceği olan sadaka istemesin" nidasını kendisinden işitmişcesine utandım.

Eğer evimin kapılarını açmayacaksam bir daha, o evde 1 ay açlıktan ölmem diyordum, Hatta mutfak tezgahımın üzerindeki hurma kavanozu bile 1 ay yeterdi o seriyyeye çıkan sahabelere..

Amcası vesilesi olduğu her malı alırken müslüman olan yetim yeğeninin üzerinden, annesinin hediye ettiği iki parça bir kilime sarılarak Mescidi Nebevide çırılçıplak uyuyan Zülbicadeyn geldi gözümün önüne.. Günümüzde çıplak insan yok.. Halbuki daha 50 sene öncesinde Anadolunun köylerinde kızlar ilk ayakkabılarını evlenirken giyebiliyorlardı.

Açlıktan ölen yok buralarda, bu neyin bereketidir?

Halısız hatta televizyonsuz ev düşünülemiyor ne elbisesi..

Çıplak gezen yok, aç dolaşan var da karnını bir şekilde doyurmayan yok..

Koca peygamber, haşa yüzünü kızartıp kızının evine gidiyor yiyecek istemeye "3 gündür açım, bugün de yiyemezsem namaz kılamamaktan korkuyorum" derken, kızı ağlıyor da "şu iki bebenin bulamacından başka bir şeyimiz yok bizim de" diyerek geri çeviriyor yüreği parçalanarak..

Peki bu neyin bereketi Allah'ım?

Yiyemeden döktüklerimizle bir kavimi doyururuz.. Eskittiğimiz giysilerimizle başka bir kavimi giydiririz.. Terkettiğimiz lüksümüz bile 10 kavime ilaç olur..

Ve utanıp sıkılmadan diyebiliyorsak "ekonomik kriz var" diye.. Daha şirk koşan başka millet aramayalım.. Rızkından şüphe eden, imanından şüphe etsin diyorsa Kur'an.. az konuşup çok düşünmemiz gerekiyor anlaşılan..

Bu neyin bereketi Allah'ım,
Yoksa bize kızdın da kendini mi unutturmaya çalışıyorsun?

Ey Maşuk

Kişi sevdiğini kıskanırmış
Seni kıskanmak ne kelime..

En az benim sevdiğim kadar sevil.
Sana duyulan aşkların en küçüğü olsun benimki,
Ağızlar senin için açılsın,
senin hakkında konuşulsun her yerde..
Yaratılmış güzelliğin yarısı Yusuftaymış..
Aşkın yarısı da senin olsun.

Vadedilmiş makamların sahibi ol..
Tek revac maşuk ol..
Sen ki tercih edilen değil, muhtaç olunansın..
Sensiz kalp harap ola yazsın..
Başka bir mahluk maşuğa ortak olamazsın..

Seni görmemiş göz kördür,
Eksiktir sensiz gönül.
Seni bilmeyen nasipsiz,
Mümkünken ulaşamayan talihsiz..

Bakışlarına değen nurlanır,
Kıymet kazanır.
Sesini duyan irkilir.
Senin gölgenin değdiği,
nesnelerin en talihlisi..

Seni anlatsın mükevvenat
Senden bahsetsin mahluk
Senin adını duyayım, konuşulan her yerde..

Konuşulmaya değer
İşitilmeye değer
Temaşa edilen manzaranın içinde sen yoksan eğer
Varsın aksın gözler..

Seni özlemek bile makam
Seni anmak bile makam
Seni sevmek hakkıyla,
Seni sevebilmek makam
Makamdır,
Dudaklarında ismini duyana,
Görmek tenini, hayalini hatta,
Seni işitmek makam
Sana değmek makam
Seni hissetmek şeksiz
şüphesiz sevene makam
Makamdır,
Senden ötürü çağrılmak,
Senin için kınanmak, cefaya düşmek..
seni seveni ve sevdiğini sevmek

imtina etmem paylaşmaktan..
Ey Maşukum, aşkım
Seni sevene de kurban olayım..


sunusy